مرض برص ( ( چهارم ) ) كورى . ( ( پنجم ) ) شل بودن هر چند به حد زمين‌گيرى نباشد . ( ( ششم ) ) آن كه گوشت يا استخوانى در رحم أو باشد ، خواه مانع نزديكى يا آبستن شدن أو شود يا نه ، واگر مرد بعد از عقد بفهمد كه زن در حال عقد افضا شده بوده يعنى راه بول وحيض ويا راه حيض وغائط أو يكى بوده در اين كه بتواند عقد را به هم بزند اشكال است واحتياط لازم آنست كه چنانچه بخواهد عقد را به هم بزند طلاق هم بدهد . ( مسأله 2390 ) : اگر زن بعد از عقد بفهمد كه شوهر أو آلت مردى نداشته ، يا بعد از عقد پيش از نزديكى ، يا پس از آن آلت أو بريده شود يا مرضى دارد كه نمىتواند وطى ونزديكى نمايد ، هر چند آن مرض بعد از عقد وپيش از نزديكى يا پس از آن عارض شده باشد ، در تمام اين موارد بي طلاق مىتواند عقد را به هم بزند ، واگر زن بعد از عقد بفهمد كه شوهرش پيش از عقد ديوانه بوده يا اين كه پس از عقد - خواه بعد از نزديكى يا قبل از آن - ديوانه شود ، يا اين كه بفهمد كه أو در هنگام عقد تخمهايش كشيده يا كوبيده شده بوده يا اين كه در آن هنگام مرض خوره يا برص داشته در تمام اين موارد چنانچه زن نخواهد زندگى زناشوئى را ادامه بدهد وعقد را به هم بزند احتياط واجب آنست كه شوهر يا ولى أو زن را طلاق دهد . ودر صورتي كه شوهر نمىتواند نزديكى نمايد ، وزن بخواهد عقد را به هم بزند ، لازمست كه أول رجوع به حاكم شرع يا وكيل أو نمايد وحاكم شوهر را يك سال مهلت مىدهد وچنانچه شوهر نتوانست به آن زن يا زنى ديگر نزديكى كند پس از آن زن مىتواند عقد را به هم بزند . ( مسأله 2391 ) : اگر بواسطة آن كه مرد نمىتواند وطى ونزديكى كند زن عقد را به هم بزند ، شوهر بايد نصف مهر را بدهد ، ولى اگر بواسطة يكى از عيبهاى ديگرى كه گفته شد ، مرد يا زن عقد را به هم بزند ، چنانچه مرد با زن نزديكى نكرده باشد ، چيزى بر أو نيست واگر نزديكى كرده ، بايد تمام مهر را